Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008

Στα σκοταδια των νεκρων ΙΙ

Ο υπηρετης χτυπησε την πορτα του δωματιου οπου ο νεαρος ηταν μεσα και ετοιμαζοταν,ανοιγωντας αργα την πορτα σταθηκε και ειπε:"κυριε ειστε ετοιμος?" "Ναι ειμαι σχοδον...θα κατεβω σε λιγακι" ο υπηρετης ενασ κλασσικος μεσιληκας ντυμενος με ασπρο πουκαμισο καφε σακκακι και και καφε παντελονι φουσκςμενο προπσωπο και καραφλα χαιρετισε και αποχωρησε. Ο νεαρος εμεινε μονος παλι με τις σκεψεις του...βυθισμενος στο ερεβος των προβληματισμων του ενω εξω οι καλεσμενοι κατευθαναν σιγα σιγα στην μεγαλη επαυλη,που ταυτοχρονα λειτουργουσε και σαν πανσιον τους θερινους μηνες,και φημιζοταν για τις μεγαλοπρεπεις συγεντρωσεις,και τις δεξιωσεις της. Ο νεαρος εβλεπε απο το παραθυρο τις αμαξες και τουσ καλεσεμνουσ που δεχονταν χαιρετισμο απο τους οικοδεσποτες της επαυλης τον κυριο ******8και την κυρια ******,και τους υπηρετες που ετρεχαν να βοηθησουν τουσ καλεσμενους με τα πραγματα τους. Καποιοι θα εμεναν για διανυκτερευση και για χαλαρωση ενω αλλοι θα εφευγαν την ιδια μερα (η μαλλον το ξημερωμα της επομενης). Κοιταξε στο βαθος οπου απλωνοταν το δασος και στον οριζοντα ειδε τον ηλιο που μολις εδυε αλλα οι ακτινες του δεν ειχαν παραδωθει ακομα στο γλυκο πεπλο της νυχτας,το δασος αυτο την νυχτα εκρυβε στα σπλαχνα του μυστηριο...εβλεπε τα κορακια και τα αλλα αγρια πουλια να πετουν ψηλα απο τα δεντρα....ενω την νυχτα πολλες φορες ξυπνουσε απο το ακουσμα αγριων σκυλιων και λυκων που εσκιζαν την σιωπη με τα φρικτα ουρλιαχτα τους. Η νυκτα στα μερη τους ηταν γεματη μυστηριο και τρομο που ανεβαζε την ανδρεναλινη και ενεργοποιουσε τις αισθησεις.
 Ο νεαρος ανδρας διεκοψε αποτομα τις σκεψεις του καθως καταλαβε πως ηταν ωρα να φυγει...αφου εσβησε την λαμπα του δωματιου του βγηκε απο το δωματιο του που ηταν στον πιο ψηλο οροφο του σπιτιου,και περπατησε τον μεγαλο διαδρομο με τα διαφορα αλλα δωματια εστριψε στις σκαλες που κανανε γωνια και κατεβαιναν απ τα αριστερα και απο κει σε αλλον διαδρομο που οδηγουσε στο κεντρικο χωλ της επαυλης."τι εκνευριστικο καθε φορα που κανουμε συγκεντρωση να πρεπει να διανυω μια "ηπειρο" μεχρι να φτασω σε ενα σημειο" σκεφτηκε...πραγματι η επαυλη αυτη ηταν τεραστια και για να παει καποιος απο το ενα μερος στο αλλο ηθελε πολυ χρονο. Η επαυλη ηταν ατελειωτη απο διαδρομους και δωματια βιβλιοθηκες,μπαρ,γκαλερι,τραπεζαριες και πολλα αλλα που οποτε του ρχοντουσαβ στο μυαλο τρελαινοταν.Οταν ηταν μικρος μαλιστα νομιζε πως αυτο το σπιτι ειναι ολος ο κοσμος και πως εξω απ αυτο δεν υπηρχε τιποτα αλλο! Και δεν ηταν μονο αυτο καθως,αυτη η επαυλη ηταν ενα απο τα 2 κτιρια που υπηρχαν,γιατι,διπλα ακριβως υπηρχε συνδεδεμενο μεσω μιας μεγαλης αυλης μια ακομα επαυλη (πολυ μικροτερη φυσικα) που ηταν το σπιτι της οικογενειας κυριως τους χειμερινους μηνες.Ηταν σιγουρα πιο μικρη και πρακτικη απο αυτο το τεραστιο οικοδομημα που χρησιμευε κυριως ως ξενοδοχειο και σημειο συναντησεις για κοσμικες συγκεντρωσεις.
    Με αυτες τις σκεψεις επιτελους εφτασε στο μεγαλο χωλ οπου εβλεπε καλεσμενους να αναγνωριζουν ο ενας τον αλλον,και καποιους αλλους λιγο αμηχανους να προσπαθουν να εναρμονιστουν με τον χωρο. Το χωλ ηταν το μεγαλυτερο δωματιο της επαυλης μεγαλο σε μηκος και πλατος και πολυ ψηλο. στο κεντρο περιπου υπηρχε μια μεγαλη σκαλα που οδηγουσε στον πανω οροφο οπυ δημιουργουταν ενα μεγαλο παταρι το οποιο επεκτεινοταν στα πλαγια και απο τις 2 πλευρες και φυσικα φαινοταν απο τον κατω οροφο.στις πλαινες μεριες υπηρχαν πορτες που οδηγουσαν σε αλλα δωματια του πανω οροφου,ενω σην ακρη του πατριου κατα μηκος υπηρχε ξυλινο καγκελο ομορφα διακοσμημενο με ξυλογραφιες που ειχαν τα αρχικα του ονοματος της οικογενειας. Στο κεντρο του ταβανιου ενας τεραστιος πολυελεαιος φωτιζε τα παντα ενω υπηρχαν και αλλα φωτα κατα μηκος των τοιχων. "Καλησπερα νεαρε *****" ειπε ενας κυριος στρεφομενος στον νεαρο "εχω να σας δω απο τοτε που μποσουλουσατε στο κατακοκκινο χαλι της σκαλας" ο νεαρος θημηθικε τον κυριο..ηταν ο κυριος****** στενος φιλος και συνεργατης του πατερα του."Και γω σας θυμαμαι κυριε***** παρ οτι πολυ μικρος διατηρω πολυ καλη μνημη φωτογραφικη μπορω να πω". Αυτο ακουστηκε καπως ειρωνικα και το προσωπο του κυριου **** εδειχνε να ξαφνιαζεται για μια απειροελαχιστη στιγμη."Θα μεινετε καθ ολου στην επαυλη?? Εχουμε να σας δουμε τοσο καιρο" ειπε προσπαθωντας να διασκεδασει λιγο τις εντυπωσεις." Μπορει...αλλα οχι τοσο να ξερετε γιατι δυστυχως ο χρονος τρεχει σαν το ποταμι και δεν υπαρχει χρονος αναπαυσης" "Σωστα,....η αναπαυση ειναι για τους νεκρους" "Πολυ σωστα" εκανε γελωντας και εφυγε να χαιρετησει αλλους προσκεκλημενους πολυ γνωστους ομως... Το μυαλο του ***** ομως εφυγε αλλου σε σκεψεις που ταλανιζαν το μυαλο του μερες τωρα...βαριοταν αφορητα ολο αυτο το πανηγυρι και τις μεγαλοπρεπειες προς χαριν εντυπωσιασμου ολων αυτων που χανεν τον χρονο τους κλεινοντας εμπορικες συμφωνιες δημιουργωντας συμμαχιες εχθρες και αλλα πολλα. το μονο που τον απασχολουσε εκεινη την μερα ηταν αν θα εκανε την εμφανιση του το μονο προσωπο που θα τον ενδιεφερε να δει αναμεσα σε ολυς αυτους.......(συνεχιζεται..)

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2008

Περι τενοντων και σεντονιων!!!

ηταν μια μερα χωρις κολεγιο αγαπητοι συνοδοιποροι...αλλα παρ ολα αυτα δεν κατσαμε ετσι.Πηαγμε διαβασαμε ιαπωνικα,φαγαμε γουρουνιδον,και πηγαμε προπονηση οπου επαιζα συνεχεια με κατι βοδια βαρυτερα απο μενα και ενιωθα τις αρθρωσεις ετοιμες να ξεκολησουν και τους τενοντες στον ωμο, και στα γονατα τους χιαστους να βαρανε αλλα δε μασησαμε μπηκαμε πολεμησαμε χιχιχιχιχιχιχιχι (θελω να κοιμηθω και να μην ξαναξυπνησωωωωωωωωω!!!!) Αυριο θα συναντησω και μια κινεζα που μαλλον θα μου κανει κινεζικα (για να ιδουμε τι θα ιδουμε) αυτα λοιπον περισσοτερα αυριο. Α και μην ξεχασω ειχα και μια ωραιοτατη κουβεντα με την γαλοπουλα σχετικα με ποδοσφαιρο και αχουμ αχουμ........... σεντονια (και σιγουρα η συζητηση δεν ειχε θεμα αν πρεπει να πλενονται με καζολιν!!!!) 

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2008

Μονος

Μου λειπετε ολοι!!!! Μ ου λειπει η γαλοπουλα μου με το κεφι και τ αστεια,η stulf με τις αναλυσεις περι κοπρανων και αλλων εκκρισεων,η Λουτσια με τις ετοιμες απαντησεις της,η βασσω με την ανεμελη ψυχουλα της,η Βασσια που ειναι εκπαιδευμενη απο την λυδια ως βομβα θετικης ενεργειας,ακομα και η Ολγα η φιλη της Λουτσιας που ηταν ευχαριστη και ταιριαστη,το Μαρινακι με το γελακι της....Ολοι ολοι!!!! Μου λειπετε νιθω μοναχουλι...για την ακριβεια οταν φυγατε ολοι μαζι ενιωσα αδειος..εβλεπα το χαραμα και ηταν σαν βαρος που ανεβαινε στον ουρανο!!! Χαρηκα που επρεπε να φροντισω την Χριστινα απλα ομως η ψυχουλα μου ξερει ποσο αδεια νιωθει οταν φευγετε.

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2008

Νυχτολουλουδο!

Ηθελα τοσα να σου πω! να ανοιξω το θησαυρο που κρυβω μεσα μου και να σ αφησω να τον δεις,να μου πεις αν σ αρεσει,αν τον εχω φτιαξει ωραια.Ηθελα να το μοιραστω με σενα γιατι πιστευα πως θα σ αρεσει.Η ζυμωση ειχε γινει το timing ειχε δημιουργηθει οι πορτες της ψυχης ειχαν ανοιξει και περιμεναν απλα τουσ επισκεπτες να παρουν θεση για την γιορτη.Την γιορτη της ανταλαγης της λαχταρας,της αγαλιασης της καρδιας και της ψυχης. Αλλα δεν εγινε και η καρδια μου εμεινε αδεια γιατι περιμενα σε κεινο το σημειο της ψυχης οπου η πληροτητα συναντα την ανταποδωση και την ανιδιοτελεια των πραξεων και των συναισθηματων. Μου ειπες αλλη φορα αλλα η φορα εφυγε...πεταξε σαν νυχτολουλουδο που ανθιζει και πεθαινει για μερικα δευτερολεπτα..μερικες στιγμες ανθρωπινου χρονου και μετα παιρνει την ομορφια του στην αιωνιοτητα αλλα εσυ δε μπορεις να το θαυμασεις πια γιατι εχασες την στιγμη!! Δεν ηθελα να νιωσεις πιεση δεν ηθελα να νιωσεις υποχρεωμενη μονο να ακουσεις την μουσικη της ψυχης και να θαυμασεις την γαληνη της εσωτερικης φλογας..... Μου ειπες "αλλη φορα", ομως αναρωτιεμαι αν θα υπαρξει, γιατι τα λογια των ανθρωπων ξεθωριαζουν οπως οι ζωγραφιες στην ακρογιαλια!

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008

Σημερα η μερα γαμησε...πηγα κολεγιο να κανω μαθημα υπολογιστες (αναθεμα τους βαριεμαι!!!) αλλα αποζημιωθηκα οταν εκατσα με μερικα απο τα παιδια μετα κατω για καφε.....μετα σπιτι φαι υπνος και μια παλαβη ορεξη για μια μαλακια που μου ρθε οταν κοιμομουν (διαβαστε την στο μπλογκ μου συνεχιζεται επισης) και μετα το καλυτερο η προπονηση σημερα τα εσπαγε!! εντονη γυμναστικη μεχρι τελικης πτωσης και μετα πολυ παλη!!! πολυ ενταση ενιωσα απιστευτα η αυτοπεποιθηση ανεβηκε φουλ.Ειναι οι στιγμες που ξεπερνας τον εαυτο σου και νιωθεις την υπερβαση του εαυτου σου οταν το σωμα λεει δεν αντεχω αλλα εσυ συνεχιζεις και μετα νιωθεις πολυ πιο δυνατος ψυχικα!!! οταν περνας απ αυτη τη  διαδικασια απλα μετα οι δυσκολιες στην ζωη σου σου φαινονται μικρες τις αντιμετωπιζεις γιατι εχεις περασει απο πονο καο κοπο και δε φοβασαι πια!!

στα σκοταδια των νεκρων Ι

Και ξυπνησε και απλα κοιταξε γυρω του......το δωματιο του ειχε αλλξει,ολα ειχαν αλλαξει..."που ειμαι?" προσπαθησε να πει αλλα η ανπνοη του ηταν κομμενη και το μονο πραγμα που φανερωσε αυτη του την απορια,ηταν η σκεψη του.Το δωματιο ηταν τετραγωνο...το κρεββατι στο κεντρο και διπλα δυο κομοδινα ενα αριστερα και ενα δεξια.Οι τοιχοι ηταν πετρινοι αλλα η σκεπη ξυλινη και οχι πολυ ψηλη εδινε την εντυπωση οτι εισαι σε σοφιτα! δεξια ενα παραθυρο οχι πολυ μεγαλο αλλα αρκετα ευρχωρο για να κατσει στο τοιχακι οταν ειναι ανοιχτο,και εξω συννεφια και ταση για βροχη συμπληρωναν το μακαβριο της ανησυχιας τουο αερας μυριζε φοβο και η σιωπη ηταν πιο ενοχλητικη γιατι μιλουσε καλυτερα απο τα λογια,και εκρυβε στα σπλαχνα της το τι επροκειτο να συμβει,μονο που μονο εκεινη το ξερε....αργα σηκωθηκε και ακουσε τουσ τριγμουσ του ξυλου που δημιουργουσαν τα ποδια του στο ξυλινο πατωμα.Αυτο εσπαζε την σιωπη και ηταν πιο τρομακτικο γιατι η σιωπη οταν διαταραζεται φερνει μαζι της το ερεθισμα της ενεργειας και τησ κινησης οτι κατι θα αρχισει να συμβαινει.Προχωρησε αργα προς την πορτα η οποια ηταν ξυλινη και αρκετα μεγαλη σχεδον ωσ το ταβανι.ανοιξε τη πορτα και εξω ειδε εναν διαδρομο στα αριστερα του,και δεξια με το που εβγαινε ειχε σκαλες που οδηγουσαν κατω σε ενα δωματιο χωρις φωτα λες και ηταν η αβυσσος το τελος του φωτος και της ενεργειας.Διπλα ακριβως απο την εξοδο ενα ντιβανακι ξυλινο με δυο αναμενα κερια και μια φωτογραφια μιας οικογενειας η συζυγος ο συζυγος και ενα μικρο αγορι."Ποιος αναψε τα κερια" σκεφτηκε "και "που ειμαι" ειναι σκεψεις που ερχοντουσαν στο μυαλο του.Ενιωθε σαν εξερευνητης σε αγνωστη χωρα,αλλα το τοπιο τον γεμιζε τρομο.Η χαραμαδα της αλλησ πορτας στην αλλη ακρη του διαδρομου μαρτυρουσε φως με μια λεπτη χρυση γραμμη φωτοσ που ετρεμε....πλησιασε την πορτα με αργα βηματα που τα προδιδαν το τριξιμο του ξυλινου πατωματος πιστος αγγελιοφορος του μηνυματος πως καποιος πλησιαζει.Ανοιξε αργα τηη πορτα και βρεθηκε μπροστα σε ενα αλλο δωματιο σχεδον αδειο με κερια σε πολλα σημεια αλλα πολυ καλα φωτισμενο στον απεναντι τοιχο κολλημενα στον τοιχο δυο μεγαλα κερια εκαναν το δωματιο να λαμπει και σε αλλα διαφορα σημεια του δωματιου μικροτερα κερια συμπληρωναν την ορχηστρα φωτος με τι σ ακτινες τουσ να χορευουν σαν αθορυβες εκστασιασμνενς χορευτριες.Ομως παγωσε στην οψη του απεναντι τοιχου που υπηρχε ενας καθρεφτης πολυ μεγαλος που εφτανε ως το πατωμα,και ακριβως μπροστα του μια γυναικεια παρουσια νεαρης ηλικιας που ειχε πλατη στον ιδιο αλλα με τρομο συνηδειτοποιουσε πωσ η οψη της....δεν φαινοταν στον καθρεφτη.
      Αποσβωλομενος απο το θεαμα κωκκαλομενος απλα παρατηρουσε την γυναικα αυτη που δεν κουνιοταν ουτε χιλιοστο με την εισοδο του στο δωματιο.Ηταν ντυμενη με ενα καταλαευκο φορεμα απο μεταξυ και τα μαλλια της ηταν καταμαυρα και μακρυα μεχρι την μεση της..η σιλουετα της πολυ λεπτη και λυγεροκορμη.Για αρκετη ωρα νεκρικη ησυχια απλωθηκε μεχρι την στιγμη που η κοπελα στην καρεκλα αργα αργα αρχισε να γυρνα το κεφαλι της προς τον νεαρο ο οποιος παγωσε και θα θελε απλα να μην ειχε ανοιξει ποτε του εκεινη την πορτα αλλα τρομαγμενος δε μπορουσε ουτε να το βαλει στα ποδια αλλα ουτε να απαγγειλει χαιρετισμο........(συνεχιζεται...)

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2008

Ενα απο τα πιο εντυπωσιακα πραματα στις πολεμικες τεχνες ειναι οτι παρ ολο το γεγονος οτι εχεις αντιπαλο να αντιμετωπισεις,στην πραγματικοτητα αντιμετωπιζεις τον εαυτο σου!Ποσες φορες εχω σταθει απεναντι σε στραβοφατσες αντιπαλουσ πθο εμπειρουσ και καλουσ απο μενα αλλα και πιο βαριους και κατι μεσα μου ηθελε να πει "δεν τ αφηνουμε για αυριο".Αλλα εκει ειναι η ουσια!!! εκεινη την ωρα περνας την πυλη του φοβου και μπαινεις μεσα να παλεψεις και στο τελος νιωθεις τοσο ωραια που κοντραρες τον φοβο σου,σαν εναν πιτσιρικα που θα μολις εκανε σεξ για πρωτη φορα στην ζωη του! η ουσια ειναι οτι οταν στεκεται μπροστα σου ενας τυπας με στραβωμενη μουρη πιο δυνατος απο σενα και πιο βαρυς ετοιμος να σε κανει να νιωσεις τουσ τενοντες και τις κλειδωσεις σου να χτυπουν κοκκινο, δεν ειναι παρα αφορμη για να εμφανιστει ο φοβος που κρυβεις μεσα σου και εκει ειναι ο αληθινος αντιπαλος που εχεις να αντιμετωπισεις.οσο πιο πολλες ηττες εχεις τοσο πιο δυνατος γινεσαι τοσο, πιο εμπειρος, τοσο πιο κοντα στην κατανοηση των φοβων σου ωστε να εξαφανιστουν για παντα.Καθε μερα μια ηττα που σε φερνει πιο κοντα στη νικη,καθε μερα ενα μικρο λιθαρακι πιο δυνατος,καθε μερα καλυτερος απο χθες χειροτερος απο αυριο!!!


"ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΗΝ ΣΕ ΦΟΒΙΖΕΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ 100 ΜΑΧΩΝ"                         (SUN ZU Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ)

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2008

γνωριζοντας τον εαυτο σου γνωριζεις τον αντιπαλο σου!

καθε μερα μια μαχη,καθε μερα νικες και ηττες!!! Αλλα εχουν ενα κοινο...σε κανουν πιο δυνατο!!!
πονας γιατι πρεπει να δυναμωσεις,κλαις γιατι θες να ανακουφιστεις,γελας γιατι πρεπει να ξαοστασεις και να χαρεις τον κοπο που εκανες να φτασεις μεχρι εδω.Πεφτεις στα γονατα αλλα δεν τα παρατας μετα απο λιγο ξανασηκωνεσαι και συνεχιζεις εκεινο το μακρυ μονοπατι που λεγεται ζωη,και το περπατας οπως το διαλεξες πριν γεννηθεις! Εισαι υπευθυνος για οτι σου συμβαινει πρεπει να παρεις τις ευθυνες των πραξεων σου και να αλλαξεις το παρελθον σου με ενα καλυτερο παρον και μελλον. Φοβασαι καθε φορα αλλα λιγο μετα το ξεχνας και ορμας οταν φτασεις στην πυλη δεν υπαρχει γυρισμοσ και τοτε ο φοβος γινεται θυμος και απο θυμος ενεργεια και η ενεργεια πραξη...αραγε μηπως αθτη  ειναι η πεμπτουσια του φοβου??? μεσα απο τον φοβο το θαρρος,μεσα απο το μισος η αγαπη,μεσα απο το τελμα η πιστη,μεσα απο τον θανατο η ζωη!!
"ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ,ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΟΥ" (καποιος...που να θυμαμαι με τοσουσ που χω διαβασει)