Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

Στα σκοταδια των νεκρων ΙV

Αφου εδωσε στον πατερα του αυτο που του χε ζητησει,εκανε να φυγει μεχρι που ειδε δυο παλιους παιδικους του φιλους.
"Φιλιπ!!!" φωναξαν και οι δυο και εκαναν προς το μερος του τρεχοντας."παλιοφιλε εισαι καλα??
"εχουμε τοσο καιρο να ακουσουμε γιατι δεν απαντησες στα γραμματα??"
Ηταν ο Τζοναθαν και ο Μαρκ φιλοι απο παλια...καθε καλοκαιρι ερχοντουσαν και περνουσαν το καλοκαιρι τους μαζι με τον Φιλιπ και πολλες φορες ειχαν ταξιδεψει μαζι με τους γονεις τους σε πολλα μερη ακομα και οταν ειχαν παει στην Ευρωπη.
"Ειχα δουλειες" απαντησε καπως μηχανικα καθως δεν του ρχοτανε καποια πειστικη δικαιολογια εκεινη την στιγμη."Τι θα λεγατε να κανουμε καμμια βολτα στην επαυλη??" συμπληρωσε προσπαθωντας να κανει το θεμα να ξεχαστει
"Ναι φυσικα και ναι!!" εκαναν και αμεσως ξεχυθηκαν στις σκαλες οπου ενα γκαρσονι κατεβαινε με εναν δισκο στο χερι και σκουντωντας τον παραλιγο η συμπανια να εκανε ενα υπεροχο βραχυχρονο χρυσο συντριβανι μπροστα απο το τρομαγμενο του προσωπο.
Ανεβηκαν τις σκαλες και πηγαν δεξια"παμε να δουμε παλι τις πανοπλιες" ειπε ο Μαρκ ο οποιος ενα παθος με καθετι μεταλλικο απο μαχαιροπηρουνα μεχρι πανοπλιες και κανονια.
"Αν ξανακανεις την ανοησια με το ξιφος θα σε κανω κομματια ομως...με κατσιαδιαζουν ακομα για την ανοησια εκεινη με το βαζο"
"Δυσκολο γιατι εγω θα κραταω τι ξιφος χαχαχαχα αλλα τι να κανα νομιζα πως ημουν ο Αρθουρος χαχα"
Πραγματι την τελευταια φορα ο Μαρκ αρπαξε ενα ξιφος απο την αιθουσα και βγαινοντας εξω στον διαδρομο εκανε "επιδειξη" πως κοβουν ενα πανακριβο κινεζικο πορσελανινο βαζο.Μονο που δεν μπορεσε να ζυγισει σωστα το βαρος του μεσσαιωνικου ξιφους και κατεληξε οντως να διαλυσει και το βαζο αλλα και το ξιφος να σφηνωθει στο παμπαλαιο τραπεζακι.Εντρομοι και οι τρεις αλλα κυριως ο οικοδεσποτης ετρεξαν εντρομοι με τον τζοναθαν και τον Μαρκ να ξεσπουν σε γελια σαν παιδια! Φυσικα γελουσαν ακομα και οταν η μητερα του Φιλιπ εβαζε τις φωνες μολις ανακαλυψε το "εγκλημα".
Αφου αφησαν το μεγαλο χωλ μπηκαν σε εναν μεγαλο διαδρομο σε σχημα πεταλου "π" ο οποιος ηταν πολυ χαμηλα φωτισμενος.Ειχε διαφορα δωματια και πορτες που οδηγουσαν σε αλλους διαδρομους του οροφου.στην πανω πλευρα του πεταλοειδους διαδρομου ηταν η αιθουσα με τις πανοπλιες.Ξεκλειδωσε με το κλειδι που ηταν πανω στην πορτα και βρεθηκαν μπροστα σε ενα εντυπωσιακο θεαμα.Στις δυο πλευρες αριστερα και δεξια υπηρχαν εικοσι αστραφτερες μεσσαιωνικες πανοπλιες που γυαλιζαν στο φως,κρατωντας τα οπλα τους και τις ασπιδες τους λες και θα πηγαιναν κατευθειαν για μαχη.Αλλες ηταν με ξιφος αλλες με κεφαλοθραυστη και αλλες με τσεκουρι."Επρεπε να χω παρει κανα τσεκουρι χαχαχα" ειπε κοροιδευτικα ο Μαρκ.
Ακριβως στην απεναντι πλευρα απο την εισοδο υπηρχαν στον τοιχο διαφορα οπλα μεσσαιωνικα και πιο συγχρονα,αλλα και πολλα λαβαρα απο μεσσαιωνα αλλα και απο αλλες εποχες.Ηταν πολυ κατανοητο γιατι ενα τετοιο δωματιο κεντριζε την προσοχη αυτων των νεων,ειδικα καποιου που λατρευε καθετι μεταλλικο.Αφου γυρνουσαν περα δωθε το δωματιο θαυμαζοντας και κοιταζωντας,αρχισε ο Μαρκ να περιγραφει πως ηταν τα πραματα στην στρατιωτικη ακαδημια οπου επροκειτο να εισαχθει το επομενο καλοκαιρι
"Το επομενο καλοκαρι θα με δεχτουν στην στρατιωτικη ακαδημια της μασαχουσετης"
"Αληθεια??? συγχαρητηρια" ειπε ο Φιλιπ ο οποιος γνωριζε το παθος του φιλου του απο μικρο
"Να μας φερεις κανα πιστολι να χουμε" ειπε κοροιδευτικα ο ΤζοναθανΤην ωρα που ο Μαρκ ετοιμαζοταν να απαντησει ενα οπλο σαν κεφαλοθραυστης σε σχημα κρανιου κεντρισε την προσοχη του,το οποιο ηταν τοποθετημενο σε μια θηκη απο γυαλι τοποθετημενη σε ενα κοκκινο μαξιλαρακι.Ηταν τοσο παραξενο,γιατι,απο την αλλη ακρη του κεφαλοθραυστη η λαβη γινοταν αιχμηρη σαν ξιφος.Αρα ηταν διπλο οπλο και επισης ηταν πιο μακρυ σε σχεση εναν συνιθησμενο κεφαλοθραυστη.
"Αυτο ουτε να το φανταζεσαι" ειπε ο Φιλιπ "ο πατερας μου θα με κρεμασει αναποδα αν τολμησουμε εστω και να σκεφτουμε να τ αγγιξουμε".
"Διαβασες την σκεψη μου χαχα αλλα απλα αστειευομουν χι"
"Ειναι ωρα να φυγουμε καλυτερα...να μην μαθει κι ολας κανεις πως ειμασταν εδω" ειπε και εκαναν να φυγουν.Την ωρα που εκαναν να φυγουν το χερι ενος απο τους ιπποτες χαλαρωσε προς τα κατω και ξεκολησε το χερι που κρατουσε τον κεφαλοθραυστη που κρατουσε.Ενας εκκωφαντικος θορυβος απλωθηκε στο δωματιο και οι τρεις νεοι κοκκαλωσαν απο φοβο.γυρισαν εντρομοι να δουν τι εγινε και ειδαν το ξεκολημενο μεταλλο πεσμενο στο πατωμα.
"Να παρει η ευχη" φωναξε ο Φιλιπ "τωρα θα ακουσω παλι κηρυγμα!!
"Μα δεν εφταιγες εσυ"
"Τι σημασια εχει λες και δεν γνωριζετε πως οτι συμβαινει θα πρεπει να μου ψαλλουν και ενα χερακι" Τελος παντων θα στειλω τον τζερεμυ κρυφα που ειναι υπευθηνος για την αιθουσα να το φροντισει...Ευτυχως κανω ιντριγες με το προσωπικο πολλες φορες και την βγαζω καθαρη χαχαχα" ειπε και γελασαν και οι τρεις μαζι ενω εκλειναν και εφευγαν απο το δωματιο.
Γυρισαν στο χωλ οπου στηριζομενοι στο ξυλο της σκαλας παρακολουθουσαν τι γινοταν στο κατω δαπεδο....ειχαν απλωθει οι μπουφεδες απο ωρα με τα ποτα και δια φορα ορεκτικα ενω πολλοι καλεσμενοι παραγγελνανε ποτα.Ξαφνικα μιαταραχη αρχισε να δημιουργηται προερχομηνη απο την τραπεζαρια,και σιγα σιγα η απλη ταραχη εξελιχτηκε σε πανικο και περιεργεια καθως αρχισαν να ακουγονται κραυγες και φωνες ενω πολλοι απο τους καλεσμενου εσπευδαν να δουν μαζι και οι τριες φιλοι.....(συνεχιζεται)

Δεν υπάρχουν σχόλια: